การเมืองแบบประชาธิปไตยในบริบทของสังคมไทย
เป็นการเมืองแห่งศีลธรรมที่ผู้ปกครองเป็นผู้นำคุณธรรม
ที่มาจากความไว้วางใจของประชาชน ( Public Trust )
ผู้นำคุณธรรมจะกำหนดนโยบายสาธารณะที่ดีจาก
กระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนอย่างแท้จริง

ท่านอาจารย์พุทธทาสได้สอนลูกศิษย์ทั้งหลายเกี่ยวกับ
ประชาธิปไตยแห่งศีลธรรมในเรื่องนี้ว่า
" ...ประชาธิปไตยแห่งศีลธรรมคือลัทธิที่เห็นแก่
"ประโยชน์ของประชาชนเป็นใหญ่" จะไม่พูดว่า
ประชาชนเป็นใหญ่ เพราะประชาชนเป็นใหญ่มันจะกลายเป็น
เรื่องบ้าหลัง บ้าบอขึ้นมาทันที...มันก็จะแย่งกันได้ ยื้อแย่งกัน
ได้หลายรูปแบบของการปกครอง... แสวงหาประโยชน์ส่วนตน

พุทธบริษัทมีประชาธิปไตยตามแบบของตน คือมีธรรมะเป็นหลักให้ผู้ที่มีความสามารถทำให้ประโยชน์
ของประชาชนเป็นใหญ่ อย่างบริสุทธิ์ อย่างบริบูรณ์ มันก็พอแล้ว ...

... เราจะต้องมีธรรมะเป็นผู้ปกครองโลก หรือปกครองประเทศจะใช้ประชาธิปไตยอย่างมีธรรมะ ....
... เราต้องการระบบการปกครองที่ประกอบไปด้วยธรรม ทำให้เกิดความรัก ความสามัคคี เห็นว่าทุกคน
เป็นเพื่อน ร่วมเกิด ร่วมแก่ ร่วมเจ็บ ร่วมตาย ...
.... สรุปแล้วก็เรียกว่าธรรมาธิปไตยก็ได้ เรียกว่าสัมมาธิปไตย ก็ยังได้คือความถูกต้องเป็นอธิปไตย ...
มีความบริสุทธิ์เป็นใหญ่ เป็นผู้ปกครอง"